SABRINA

2020-12-23T01:30:00.038+09:00

My Dearest Enemy Snippet #1

2011-07-19T23:27:00.024+09:00

ISABEL got jittery when he swept her off through the dance floor. Inalipin siya ng nerbyos. It turned into full blown anxiety in two seconds flat. “Teka muna, hindi ako marunong sumayaw.” Bahagya niya itong itinulak palayo. “Nikko... hindi talaga ako marunong—”

He clutched her body close to his, selfishly, leaving the women and the press dumbfounded. “Sundin mo lang ang lahat ng gagawin ko,” utos nito. “You’ll be fine.”

Nanliit siya sa sobrang hiya. “Nikk, pinagtitinganan tayo ng mga tao.”

“Nagagandahan lang sila sa iyo.” Mas lalo nitong hinapit ang kanyang beywang palapit rito, tinapunan ng tingin ang nanginginig niyang mga kamay. “Stop fidgeting.”

“Nikko, ano ba itong ginagagawa mo?”

Marahan nitong inilapit ang bibig sa tenga niya. “Kailangang malaman ng lahat na girlfriend kita.” Sinadya nitong maging romantiko ang pagkakayakap sa kanya.

Nagulat man ay sadya niyang hininaan ang boses para hindi sila marinig ng mga taong nasa paligid. “Akala ko ba sa mga magulang mo lang ako ipapakilala?”

“Change of plans,” simpleng pagpapaliwanag nito. Tinitigan siya nito at masuyong inayos ang ilang hibla ng buhok niya sa likod ng kanyang tenga. Hinalikan nito ang gilid ng ulo niya. “Maxine has arrived. Kanina pa niya tayo tinitingnan.”

“Talaga?” Pasimple niyang inikot ang tingin. “Nasaan siya?”

Sumulyap sa gawing pinto ng mansion. “She’s that lady in the green dress. Twelve o’clock. Huwag mo siyang masyadong titigan at baka makahalata.”

Nang makita ang babaeng tinutukoy nito ay tila binuhusan siya ng nagyeyelong tubig, kandabuhol ang dalawang paa niya sa paglalakad. “Siya si Maxine?” kinakabahang tanong niya pero tiniyak niyang hindi iyon mahahalata ng binata.

The woman looked like she was made of the finest material. Tiyak niyang ang suot nito mula ulo hanggang paa ay pawang mamahalin at kung hindi siya nagkakamali ay isa ito sa mga socialites na palagi niyang nakikita sa mga society magazines.

“Yes,” pagkukumpirma ni Nikko na naging dahilan para mapalunok siya ng ilang beses.

Nanliit siya nang makitang titig na titig sa kanya ang babaeng iyon na tila diyosang bumaba rito sa lupa. “Siya pala ang mapapangasawa mo. Ang ganda-ganda naman niya...”

“Mas maganda ka,” wala sa loob na sabi ni Nikko habang nakatingin sa kanyang mukha. “You grow prettier in my eyes everyday. Hindi ka kasi nakakasawang titigan.”

Taka niya itong tiningnan. “What did you say?”

Inilipat nito ang tingin sa mga kamay niya. “I said stop fidgeting.” Kinabig nito palapit ang kanyang beywang. Nais sana niyang mag-reklamo pero pinigilan niya ang kanyang sarili. “Tingnan mo ang mga mata ko pagkatapos ay magkunwari kang in love sa akin.”

“Teka, ikaw na ang mauna. Ikaw naman ang lalaki.”

Kumunot ang noo nito, tila nawawalan na ng pasensiya. “Kanina ko pa ginagawa iyan.” maya-maya pa ay turan nito. “You’re just too numb to even notice. C’mon look at me.”

Sinunod niya ang utos ng binata. The world seemed to stop revolving and somehow, she knew, he felt the same way too. Naiwala niya ang kanyang sarili sa loob ng mga mata nito.

Ilang sandali pa ay narinig na niya ang pag-ugong ng mga boses sa iba’t-ibang sulok ng hardin. “One kiss for our cameras, Nikko!” narinig niyang sabi ng isang matabang mama na may bitbit na malaking camera sa isang kamay.

“Kiss…!” sigaw pa ng ilang mga taong naroroon. Hiyawan.

“Yes,” he said as if realizing something really important. “A kiss would be good… a kiss would be nice…” Ilang saglit itong natahimik na tila may kung anong kapilyuhang naisip.

Nanlaki ang mga mata niya. “Anong gagawin mo?”

Walang babala nitong hinawakan ang kanyang magkabilang pisngi. “Huwag kang kikilos,” anito bago masuyong tinawid ang pagitan ng kanilang mga labi.

Oh my God! hiyaw ng isip niya. He suckled the lower part of her lips as his hands circled around her waist, telling the whole world she was already his. She felt like floating on air. Unti-unti niyang naipikit ang mga mata sa kaiga-igayang sensasyong idinulot ng halik na iyon.

She forgot everything as her knees turned to jelly. Kinailangan pa niyang hawakan ang lapel ng suot na tuxedo ng binata para balansehin ang kanyang sarili. Nikko’s lips felt like melted candy on her lips… so sinfully delicious, they should have declared it illegal to kiss him.

Ipinagpatuloy nito ang mapangahas ngunit maingat na pag-angkin sa kanyang mga labi. She tried to move away but Nikko only slithered his arms around her. Para siyang idinuduyan sa alapaap sa gitna ng matitipunong bisig nito.

Napamulagat siya at bumalik sa tamang huwisyo nang makarinig siya ng isang pamilyar na tunog. The snapping sound of the camera gave her goosebumps. Iisa lamang ang ibig sabihin noon. Kinukunan sila ng litrato habang hinahalikan siya ni Nikko!

My Dearest Enemy Synopsis

2011-03-10T00:00:00.005+09:00

Para kay Isabel, malas ang dala ni Nikko Molina sa buhay niya. Dahil dito ay nawalan siya ng trabaho at kailangan niyang huminto sa pag-aaral. Abot-langit ang galit niya rito kaya laking pasalamat niya na hindi na sila magkikita.

Kaya ganoon na lamang ang pagtataka niya nang makita niya itong nakatira sa bahay ng kanyang butihing kapitbahay. Bigla, ang inakala niyang tahimik na mundo niya ay nagulo dahil naging instant kapitbahay niya pa ito. Pero handa naman daw itong bumawi sa mga atraso nito sa kanya. Inalok siya nito ng trabaho:

“Magpapanggap ka lang na girlfriend ko, I’ll pay you fifty thousand. Ipapakilala lang naman kita sa mga magulang ko,” alok nito sa kanya.

Ang trabahong iyon na ang sagot sa mga problema niya pero nag-aalangan siya. Paano kung sa pagpapanggap niyang nobya siya nito, matangay siya?

CLICK AT OUR OWN RISK TO PURCHASE THIS NOVEL

Playing by Heart Snippet #2

2011-03-09T15:02:00.005+09:00

Hindi maalis-alis ang tingin ni Nathan kay Kate mula sa one-way mirror ng kanyang opisina. Maganda sana pero mukhang hindi ko talaga matatagalan ang ugali.

Noon pa man ay alam na niyang maganda talaga ito. Ang hindi lamang niya maintindhan ay bakit nagpupumilit itong papangitin ang sarili gayong kulay pa lang ng balat nito ay nakakatawag-pansin na.

Aminin man niya sa hindi ay naaaliw talaga siya sa dalaga. She looked so cute everytime she twitched her mouth when she’s fuming mad or irritated, kaya nga mas dinadalasan niya ang ginagawang pang-iinis rito.

Napangiti na naman siya. Kate was the perfect solution to his perfectly boring life. Ang lahat ng tao, mula sa mga katulong nila hanggang sa mga nagiging girlfriends niya ay wala nang ibang ginawa kung hindi paluguran siya. It was making him crazy by the minute... well, until his feisty personal assistant came into the picture.

Ngayon ay nag-iisip siya ng paraan para makaganti sa ginawa nito nang hindi siya magmumukhang unprofessional. Paano na lang kapag nagkatuluyan kami? Kawawa naman ang mga magiging mga anak namin, lalaki silang masama ang ugali.

Nasa ganoon siyang huwisyo nang biglang pumasok si Kevin. Halos isang buwan itong nagbakasyon sa Germany kasama ang mga magulang kaya ngayon lang uli sila nagkita. Nakabihis panlakad ito kaya tiyak niyang magyayaya na naman itong magbar-hopping.

“What the hell are you doing here? Hindi ba’t kala-landing lang ng eroplano mo galing Germany?” agad na tanong niya rito. “Sawa ka na ba sa malalaking boobs doon at bumalik ka na naman dito sa Pilipinas?”

”Sobrang maaga pa para asarin mo ako, gago!” sabi nito na tila nasa kolehiyo pa rin kung umasta. “I’m bored, samahan mo naman akong maghanap ng babae mamayang gabi.”

”Alam mo Kev, karamihan sa mga taong kagaya ko ay kailangang mag-trabaho para mabuhay.” inis na wika niya. “Tingnan mo nga iyang mata mo, umiitim na ang gilid sa kakagasta ng pera ni Tito Dave.”

“Nagsalita ang hindi trust fund baby.” balik kantiyaw nito. “Hindi ka yata busy sa paghahanap ng bagong girlfriend. Dinig ko ay kaka-break mo lang kay Odette ah!”

Umiwas siya ng tingin. “Sasamahan na kita mamaya para matahimik ka, but only for a few drinks. I have an early meeting tomorrow.”

Dagling kumunot ang noo nito. “Who are you and what did you do to my friend?” eksaheradong wika nito. “Sa pagkakatanda ko ay ikaw itong palaging nagyayayang lumabas.”

“Sawa na ako sa mga maaarteng socialites. Lalo na at muntik pa akong masabit kay Odette.” sagot niya na hindi pa rin maalis ang tingin kay Kate. “Gusto ko ibang specie naman para maiba.”

Kumunot ang noo ni Kevin. Iginala nito ang mata sa kabuuan ng opisina hanggang sa makita ang direksyong tinatahak ng mga mata niya.

Kevin chuckled. “Kagaya niyan?” Itinuro nito si Kate mula sa one-way mirror. “Paayaw-ayaw ka pa, diyan ka rin naman pala babagsak!”

“Gago! She’s my personal assistant.” asik niya sa makulit na kaibigan. “I hired her.”

“Ano ngayon?”

“You know I never mix business with pleasure right?” Naglikot ang mga mata niya. “— at kilala mo ba ang babaeng iyan? Parang tigreng nangangalmot ang isang iyan!”

Nagkibit-balikat na lamang si Kevin. “That’s more like it! Kung ayaw mo eh di sa akin na lang. Mukhang talagang may potential bro, ang kinis kahit sa malayuan!” Hinagod nito ng tingin si Kate mula ulo hanggang paa. “Kapag pinagsuot mo ng mamahaling damit iyang personal assistant mo, tiyak na maraming socialites ang patataubin nyan.”

Kahit na pabiro ay hindi niya nagustuhan ang sinabi nito. ”Umalis ka na nga!” pagtataboy niya rito. “Ginawa mo pang hunting ground itong opisina ko.”

”Huwag ka nang magmalinis at alam na alam ko iyang mga tinging ganyan.” Natatawang sabi nito. “Obvious naman na may pinaplano ka na namang katarantaduhan.”

“I never sleep with my employees, Kev.” Umiling siya. “Never.”

“Exactly,” sabi nito sabay turo sa kanya. “Hindi ba mas exciting? Sabihin mo lang kung ayaw mo dahil talagang popormahan ko iyan.”

Katahimikan. Iniisip pa lang niyang hinahawakan ni Kevin si Kate ay gusto na niyang upakan ang kaibigan. Ipinilig niya ang ulo. Ano ba itong naiisip niya?

“I guess you’re right,” he said as if finding wisdom in Kevin’s words. “Tinanggap ko rin lang naman siya para maaliw ako, itotodo ko na ang pagka-aliw sa kanya.”

Minsan ay may punto rin naman itong kaibigan niya. Pwede. Kapag sawa na siya kay Kate ay pakakawalan na niya ito kagaya ng palagi nitong hinihingi. He will just give her the best company recommendation to compensate.

“So, mamaya na tayo magkwentuhan kapag natikman mo na.” pagkuwa’y sabi nito sabay tapik sa balikat niya. “Enjoy the ride for now.”

Wala sa loob siyang tumango.

“At saka magbihis ka nga,” tatawa-tawang utos nito sabay tungo sa pinto. “Kaya ka napagkakamalang trainee dahil diyan sa suot mo!”

Tiningnan nito ang suot niyang shorts at t-shirt bago lumabas. Kapag wala rin lang naman siyang dadaluhang meeting o social functions ay iyon ang mas tipo niyang ipagsusuot. Iyon din mismo ang madalas nilang pag-awayan ng kanyang socialite na ina.

“Ulol...!” Kinuyumos nito ang isang puting papel at ibinato kay Kevin. “Ako ang boss dito, hoy!”

Malakas na tawa lang ang isinagot ni Kevin sa kanya. “Ang guwapo ko namang trainee.” bulong-bulong na sabi niya sa sarili habang sinisipat ang damit na suot.

Mula sa one way mirror ay nakita niya ang paghinto ni Kevin para kilatisin si Kate na noon ay nakatalikod habang may kausap sa telepono. Kitang-kita niya kung paano ito ngumisi nang bumaba ang mga mata nito sa pang-upo ng dalaga. Muli ay naging mapait sa panlasa niya ang ginawa ng kaibigan.

Playing by Heart Snippet #1

2010-01-11T06:00:00.018+09:00

“Kate, handa na ba ang mga balloons at catering para sa charity ball?” tanong sa kanya ni Lyndie. “Aalis na si Sir Nathan patungong Singapore bukas ng umaga. Alam mo naman iyon, gusto palagi na maayos ang lahat kapag wala siya rito.”

“Oo.” agad na sagot niya rito. “Kahapon pa nag-confirm ang caterer. Pati yung party favors okay na rin.”

“Hindi ka ba sasama kay Sir Nathan sa Singapore?”

“Tumanggi na ako last week pa." nakangiting wika niya. "Alangan namang iwanan kita ritong mag-isa. Kawawa ka naman.”

“Hay, salamat naman...” Tila nakahinga ito ng maluwag sa sinabi niya. “Siyanga pala, si Sir Kevin ba yung pumunta rito kanina?”

Tumango siya. “Kevin nga daw ang pangalan niya,”

“Gwapo rin siya hindi ba?”

“Oo.” balewalang sagot niya habang sinasalansan ang folders na hiningi ni Nathan.

“Pero mas gwapo pa rin si Sir Nathan,” kinikilig na sabi ni Lyndie.

“Mas type ko yung Kevin,” pagsisinungaling niya, nakaismid.

“Really?” anitong hindi makapaniwala. “Hindi pa rin ba nahuhulog ang loob mo kay Sir Nathan kahit na araw-araw na kayong magkasama?”

“Morenong mabait at mapagmahal ang type ko. Hindi suplado, arogante at playboy na kagaya niya.” paliwanag niya. “Tingin ko sa mga nakakarelasyon niya gusto lang siyang ikama. May babae pa kayang gustong pumatol ng totohanan sa lalakeng iyon?”

“Actually, marami.” sabi ng isang tinig mula sa likuran niya.

Namilog ang mata ni Lyndie nang makita kung sino ang nagsalita. Buong pagmamadali nitong kinuha ang bag na nasa upuan at nagpaalam sa kanya. “Excuse me, meron pa pala akong gagawing report. Sige!” Ibinaling nito ang atensyon sa binata. “Sir, excuse me po.”

Umupo si Nathan sa lamesang nasa harapan niya. “Suplado, arogante, babaero... ganoon ba talaga ang tingin mo sa akin?”

“M-magsisinungaling ako kung sasabihin kong hindi,” wika niya na hindi makatingin ng diretso sa binata.

Nathan stood up and graced her with his broad shoulders and towering height. She raised her head on instinct to look at his face. “Ang guwapo nga ng mokong!”

“Are you sure Kate?” nananantiyang tanong nito pagkatapos. “Paano kung isang araw ay malaman mong hindi pala totoo ang iniisip mo tungkol sa akin?”

Playing by Heart Synopsis

2010-01-10T20:57:00.008+09:00

Mula nang may magtangka sa pagkababae ni Kate, nagpasya siyang itago ang totoong hitsura sa pamamagitan ng pag-assume ng manang look, meaning big dresses, dark-rimmed eyeglasses, bushy eyebrows, hair in a bun, and bare, powder-free face. Mas mabuti na ang nag-iingat.

Nang maging boss niya si Nathan, walang saysay ang pagbabalatkayo niya. He saw through her. At wala itong balak na manatili siyang manang-looking. Gusto nitong makita ang totoong hitsura niya.

Aminado siya, noong una ay ayaw niya. Pero habang tumatagal, gusto na rin niyang magpaganda para sa guwapong boss niya…

CLICK AT OUR OWN RISK TO PURCHASE THIS NOVEL

Hindi ko Masabing Akin Ka Snippet #2

2009-11-10T15:09:00.007+09:00

“Nikko, saan ba tayo pupunta?” tanong niya sa bata habang lulan sila ng isang itim na Mercedes Benz kinabukasan.

“Uncle Edward’s office.”

“Bakit?”

“Ang sabi ni Sir Edward ay doon na tayo maghintay sa kanya.” Si Yaya Babes ang sumagot sa tanong niya. “Biglaan kasi ang pagpapatawag niya ng meeting kaninang umaga kaya hindi na raw niya tayo masusundo sa bahay.”

Tinahak nila ang daan patungo sa main branch ng Sorrento. Ang lahat ng guwardiya ay kaagad na sumaludo nang makitang inilagak sila ng chauffer malapit sa private entrance ng building.

Ang waiting area ay ilang metro lamang ang layo mula sa conference room at bahagyang nakaawang ang malaking pinto kaya hindi niya maiwasang tingnan ang seryosong mukha ng binata habang tila may iminumungkahi sa mga banyagang kausap.

“Uncle Edward—!” agad na sigaw ni Nikko nang makita si Edward.

“Ssssshhh...!” saway ni Cheska sa nakakatandang kapatid.

Isang unipormadong babae ang lumapit kay Edward at may ibinulong rito. Agad na tumingin ang binata sa direksyon nila pero ni hindi man lang ngumiti. Ito na mismo ang nagsara sa malaking pinto para hindi nila marinig ang usapan mula sa loob.

“Yaya Babes, ganito ba palagi si Edward kapag nasa opisina?” tanong niya sa katabing matanda.

“Oo.” bulong nito. “Minsan nga ay mas strikto pa iyan kaysa kay Sir Miguel.”

Pagkatapos ng halos kalahating oras ay lumabas na ang binata mula sa conference room at isa-isang kinamayan ang mga panauhin bago kinausap ang ilang tauhan. Kung titingnan ay tila tumutulay ang mga ito sa alambre habang nakikipag-usap sa binata.

“I don’t want to be disturbed until 5 AM tomorrow morning.” mariing sabi nito sa sekretarya habang papalapit sa kanila. “Are we clear on that?”

“Yes sir, absolutely.” agad na sagot ng babae habang iniaabot rito ang susi ng sasakyan.

Ngayon ay nakangiti na ang binata. Wala na ang seryosong ekspresyon sa mukha nito. All that was left was a charming man in a navy blue business suit. “Did you ask all of them to keep quiet while Uncle Edward was working?” sabi nito sabay karga kay Cheska.

“Yep! Yep!” bibong sagot ng bata sabay yakap sa dalang teddy bear.

Kagaya ng nakagawian ay ang binata mismo ang nag-drive sa kanila patungong family park. Naiwan silang dalawa sa ilalim ng malaking puno habang sina Nikko at Cheska ay masayang nakikipag-habulan sa tatlo nilang bodyguards at kay Yaya Babes.

“Siguro naman ngayon ay alam mo na kung bakit palaging mainit ang ulo ko?” biro ng binata habang hinuhubad ang medyas at sapatos. Hinubad rin nito ang suot na amerikana at inililis ang polo shirt hanggang siko.

Ngumiti siya na tila hindi naniniwala. “Excuses,”

Humiga ito sa damuhan. “Marunong ka bang magmasahe?" nakangiwing tanong nito. "Kanina pa kasi parang mabibiyak sa dami ng problemang iniwan ni Miguel.”

“Oops, teka muna at baka madumihan ang buhok mo!” Nilagyan niya ng saping panyo ang ilalim ng ulo nito. “Sir Edward...” ganting biro niya.

Tumawa ang binata. “I miss that,” Bigla rin namang tumahimik nang simulan na niyang masahehin ang sentido nito. “Paano iyan, mapipilitan ka nang sumama sa akin sa Batangas?”

Maang siyang napatingin sa binata.

Nagkibit-balikat ang binata. “I promised the kids a weekend at the beach if they make good with the play.” tukoy nito sa children’s play na sasalihan ng mga bata. “Pero kung ayaw mong sumama, okay lang.”

“Ano ka?” Pabiro niyang sinabunutan ang ilang piraso ng buhok nito. “Iiwan ninyo akong mag-isa sa bahay?”

“Iyan ang napapala ng mga babaeng pakipot,” tatawa-tawang sabi nito bilang sagot.

“Ah ganun...?!” Akma na naman niyang hihilahin ang buhok ng binata nang mula sa kung saan ay sumulpot si Nikko para ihagis ang isang puti at itim na bola sa tiyuhin. “Uncle Edward, do you still play soccer?”

“It’s been quite a while but let me try,” Tumayo ang binata at sinipa ang bola sa malayo.

“Woooow!” tila hindi makapaniwalang sabi ni Nikko habang tinatanaw ang papalayong bola. “Do that again Uncle Ed! Please!”

Edward stood up and played ball while half naked and barefoot in the park. Mula sa kinaroroonan niya ay nakikita niya ang kasiyahan sa mukha nito. He even played tricks with the soccer ball like a pro. She sighed. Why did he have to be so perfect?

Hindi ko Masabing Akin Ka Snippet #1

2009-11-09T10:39:00.017+09:00

Miyerkules ng gabi. Umuwi ng maaga si Edward ngunit agad rin namang nagkulong sa silid nito matapos kumain ng hapunan. Ayaw niyang makaramdam ng tensyon sa pagitan nila kaya nagpasya siyang doon na muna patulugin ang mga bata sa sala.

Tulog na si Nikko sa kandungan ni Yaya Babes at hinihintay na lamang nilang maubos ang laman ng infant bottle na ipinaiinom niya kay Cheska.

“Malapit nang makatulog ang isang iyan,” tukoy ni Sandra sa batang idinuduyan niya sa kanyang mga bisig. Mabigat ito kaya kanina pa nangangalay ang mga paa at kamay niya.

“Celine, alam mo bang nagiging kamukha ka ni Birheng Maria kapag ganyan ang ayos mo?” tukso sa kanya ni Yaya Babes. “Bagay siguro sa iyo ang magkaroon ng anak, Hija.”

“Yaya Babes naman, pakiramdam ko tuloy mukha na akong losyang!” natatawang sabi niya habang marahang niyuyugyog si Cheska.

“Ang ibig kong sabihin, magaling kang mag-alaga ng bata kaya bagay sa iyo ang maging ina.”

“Sino naman ho ang gusto ninyong maging tatay, yung Devlin?” Si Sandra. Kailan lamang ay natuklasan niyang madaldal rin pala ito kapag nakagamayan na ang taong kaharap.

“Oo, kasi kamukha siya ng nasira kong asawa sa malayuan.” sabi ng matanda na tila may naalala. “Ay kaguwapong bata!”

“Mas gwapo ho siya sa malapitan Yaya Babes!” magiliw na wika niya.

“Mukhang tulog na si Nikko kaya dadalhin ko na siya sa taas.” Natahimik ang lahat nang magsalita si Edward mula sa likuran.

Kinuha nito ang bata mula kay Yaya Babes at tinapunan siya ng nakamamatay na tingin bago bumalik sa sariling silid kasama ang pamangkin.

Hindi ko Masabing Akin Ka Synopsis

2009-09-01T21:01:00.008+09:00

Celine never wanted to be a part of Edward’s life. Mahal man niya ito, masyadong matayog ito para sa kanya. Ngunit nang ibaba nito ang sarili sa antas niya ay hindi niya napigilan ang sariling tanggapin ito. She gave him her all. Naisip niyang baka sa pamamagitan niyon ay mahawakan niya ito at hindi na nito naisin pang maghanap ng ibang babae, na sasapat na siya para dito.

Mali siya. Novelty lang yata siya para rito dahil dagli ring nagsawa ito sa kanya. Nahuli niya itong nakikipaglampungan sa ibang babae. Ayaw niyang patuloy na masaktan kaya habang kaya pa niya ay ipinasya niyang iwan ito.

Ngunit hindi pala niya lubusang naiwan ito. Dahil nag-iwan ito ng panghabang-buhay na alaala sa kanya…

CLICK AT YOUR OWN RISK TO PURCHASE THIS NOVEL